چُپ چپیتے ہندکو دی سُچی شاعری

سب توں پہلاں شکر خدا دا جس ایہہ طاقت دِتی
حرفاں پہریاں سوچا ں دِتیاں نال اجازت دِتی
ذہن وی اس دے سائے تلے سأ پیا کِہنے حالاں
اُس دی خاص عنایت ہووے ہوونڑ خوب کمالاں
پُہلاں اُتے پردے پائے خاص رعایت دِتی
سب توں پہلاں شکر خدا جس ایہہ طاقت دِتی

ایہجا سوہنڑا شاعر جیہڑا اللہ کولوں اظہار دی توفیق منگے تے فِر ایہہ کِنجو ہو ہکدے کہ انہاں دی چہول خالی رہوے۔ انہاں دیاں سوچاں پَکیاں نہ ہوون تے لفظاں بِچ چاشنی نہ ہووے۔ اللہ پاک دی توفیق نال ایہہ سچے تے سُچے شاعر ریاض طاہر اس مقام تے کھَلتے ہوئین جِتھوں سارے منظر انہاں دیاں پیراں تلے تاریاں پئے ماردِن تے اوہ انہاں دی حقیقت جس ویلے لفظاں بِچ بُنڑدین تے اوہ مالا پروندین جس دی سوہنڑئیی ہر خاص و عام آں تعریف کرنے تے مجبور کردی اے۔ چپ چپیتے ہک ایہجا شاہکار مجموعہ کلام اے جیہڑا چُپ چپیتیوں ہی راہ ڈک کِہندے تے قاری آں مجبور کردے کہ قاری اس دی حقیقت آں تسلیم کرے تے تاں اَگاں لنگنڑے دی راہ ٹہونڈے۔ایہہ مجموعہ کلام کجھ انجو مکالمہ کردے
ایدھر اودھر نہ پھر سنگیا نہ بنڑ توں انجان
پہلے ہی بُہوں مشکل بِچ اے سارا پاکستان
آزادی وی کانڑی کیتی انہے ہوئے اصول
نہ کوئی فرض فریضہ دِکھنڑاں نہ کوئی حق وصول
چنگی پاسے کر کے فورا مندی کراں قبول
پرلے پاسے شنکر جی دے ٹِہڈ بِچ ڈاہڈی سُول
سوچ توں اپنے بارے تھوڑا اوہو چَہلے انسان
پہلے ہی بُہوں مشکل بِچ اے سارا پاکستان
ریاض طاہر دی چُپ چپیتے طنز و مزاح دا شاہکار اے۔ ٹُردیوں پھِردیوں لوئیاں دے لشکارے تے تازہ چہنگاں دے چُہلارے ایہجا احساس جگاندین کہ دل دا لہو کَہڈ کے لکھیاں ہوئیاں نظماں ضمیر تے ہتھوڑے ماردیان، پر زبان دی شائستگی تے مزاح دا انداز رُلاندا نیھ پر جگاندا ضرور اے۔ اوہ مسئلے مسائل جیہڑے ہر ویلے نال نال ٹردین تے گلہ شکوہ بنڑ کے مونہے دا ساد کوڑا کردین، چُپ چپیتے دے ذریعے ہک نواں رنگ سامنڑے آنڑدین۔تے ایہہ وی شاعر دا کمال اے کہ انہاں ایہہ وی دسنڑے دی کوشش کیتی اے کہ ہر معاشرتی برائی یا کمی کوتاہی اساں دی آپنڑی پیدا کیتی ہوئی اے اور اسی سارے اس دے ذمہ دار آں۔ ریاض طاہر آخدین۔

اللہ جانڑے کیہڑیاں حالاں ملک نی گڈی چلنی

نہ کوئی سُر ناں ٹُرنا اس دا نہ ویلے سِر کھَلنی
نہ اخلاق دا خانہ رکھیا نہ کردار دا آنہ
وحشی ہوئیاں سوچاں یارو توبہ کرے زمانہ
روز دھماکے،قتل ڈاکے۔ پھٹن بم روزانہ
ایسے دورے پے گئے پہاجی ہر بندہ مستانہ
چار دیہاڑے موجاں میلے ہوش کریں انسانا
اُتوں فِر سیاسی منظر اس پر کیا فرمانا
نہ کوئی امن دا بُوٹا لاوے نہ کوئی ڈالی پھلنی
اللہ جانڑے کہڑے حالاں ملک دی گڈی چلنی

ریاض طاہر سچے تے سُچے لفظ پرائین، سچے لوک ہمیشہ کوڑیاں گلاں کردین، پر انہاں دیاں جذبیاں دی سچائی آں اکھیاں تو اوہلے کرنا اساں دے وَس دی گَل نینھ۔ چُپ چپیتے ہندکو زبان دا سِر اُچت کرنے والی کتاب اے، جس بِچ ریاض طاہر دی اوہ جذباتی وابستگی صاف دِسدی اے جیہڑی انہاں دی دیہاتی زبان نال اے، جیہڑی انہاں دی مِٹی نال اے، جیہڑی انہاں دیاں رِیتاں تے رسم و راج نال اے، جیہڑی انہاں دی ثقافت نال اے تے سب توں بَدھ کے جیہڑی انہاں دے ماضی دیاں یاداں نال اے۔ انہاں ہندکو دا نیچھ دیہاتی لہجہ، دیہاتی ثقافت تے سچیاں جذبیاں دی، (لفظاں تے شاعری) بِچ جیہڑی چھانٹ کیتی اے اس نال ہندکو زبان دا قد کاٹھ بَدھ گئیے۔ انہاں دی اس جذباتی وابستگی دی مثال دیخو، اوہ آخدن
چنگے لوک تے مُکی گئے جی پِچھے بہہ توں کَلہا
نہ اوہ موہری ڈھیری دِسدی نہ اوہ ڈونگ تے نلہا
نہ او منجیاں نہ او ڈیرے لوکاں لوڑے ہُنڑ اغلیرے
بِل وی دیساں چنگا تکڑا صبح شامی فر وی نہیرے
اپنا جائز کم وی ہوسی کرنے پیسن سو سو پھیرے
ہُنڑ تے تیز خوراکاں ماسی کیہڑا لوڑے ساگ چُلیرے
فصلاں دی جائی ڈوگے اندر گز گز لما ملہا
چنگے لوک تے مُکی گئے جی پِچھے بہہ توں کلہا

ریاض طاہر دی چُپ چپیتے شروع توں کہن کے آخر تک حکمت دیاں گلاں نال پہری ہوئی اے۔ اوہ حکمت جیہڑی انساناں راہ دسالدی اے تے انہاں حقیقت توں آشنا کردی اے۔ اسے حقیقت بِچ انسان دی ذاتی زندگی دے بکھیڑے وی ہین۔ جس بِچ سب توں بڈا بکھیڑا بیاہے دے۔ ریاض طاہر اس بکھیڑے آں آپے اتے لاگو کیتے تے مزاح د ارنگ پیدا کرنڑے دے نال نال زندگی دیاں کھوہریاں حقیقتاں توں پَلا چائییے۔ انہاں دا ایہہ رنگ صرف اسے نظماں بِچ نینھ بلکہ بونہہ ساریاں نظماں ایہجیاں ہین جیہڑیاں پڑھنے والے آں مُشکنڑے تے مجبور کردیان تے محفل بِچ کدے اوہ سنڑائیاں جُلون تے ہاسے تے کھچکارے نکلدین۔ ایہہ ہنر بونہہ کہٹ شاعراں کول اے اور ریاض طاہر انہاں بڈیاں شاعراں نال موہنڈہ جوڑ کے کھَلتے ہوئے نظر آندین۔بیاہے دے بارے بِچ اوہ آخدِن
ایسا مُڑ بیاہ ہک کیتا رولے اتے رولا
مونہوں کجھ وی بول نینہہ ہکدے اندروں سڑ سڑ کولہ
رنگ برنگی سودے ٹہوئے شاپر تھیلے بورے
موہنڈے وی ہنڑ کم نینہہ کردے کَنوں ہو گئے ڈورے
نہ اوہ سنگ سالار پرہاوا نہ اوہ بَہر دے دورے
پہینڑ پہراء وی خفگی کردے اکھیاں کڈدے سوہرے
چنگی پَہلی جانڑ سی اپنڑیں کَہٹ کَہٹ رہ گئی تولہ
ایسا مُڑ بیاہ ہک کیتا رولے اُتے رولا

ریاض طاہر باکمال شاعر اُن تے انہاں دا ہندکو شعری مجموعہ چُپ چپیتے ہندکو زبان دا ہک ایہجا باہدے جیہڑا ہر ہک پاسے لوئیاں چھنڈدا رہسی۔اس بِچ ساریاں شاعرانہ خوبیاں موجود اُن۔ قاری صرف شاعری توں چہول پہرسی پر لکھاری زبان دی چاشنی دے نال نال ہندکو محاورے تے ضرب الامثال، الفاظ دی مناسب بُنت تے سلاست نال برتیوا دیخ کے فیدہ چاسن۔ ٹھیٹھ ہندکو الفاظ تے دیہاتی انداز وی خوب اے جیہڑا ہک نواں رنگ پیش کردے۔ ریاض طاہر دی شاعری تے جتنا وی لکھا جُلے کہٹ اے اور تقریب دی مناسبت نال کہٹ لکھنڑیں دی مجبوری وی سامنڑے اے۔ میں انہاں ہک سوہنڑی کتاب دی اشاعت تے ممارخ آخنا تے دعا کرناں کہ اللہ انہاں دے قلم بِچ ہور بادھا کرے تے اوہ زبان دی اسے طرحاں خدمت کردے رہون۔آمین

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *